Automatiseren, orkestreren, overleven: behandel het netwerk als een holistische entiteit

Abonneer je gratis op Techzine!

Het is ontzettend belangrijk dat organisaties netwerken als holistische entiteiten zien en niet als een aantal losse core-routers of top-of-rack (ToR) switches. Netwerken bestaan uit tal van connectiviteitsonderdelen, die allemaal goed met elkaar moeten interacteren. Maar welke rol speelt automatisering bij het levensvatbaar maken van netwerk heterogeniteit? En maakt het gebruik van alle mogelijkheden van een leverancier het beheer echt gemakkelijker als die leverancier vijftien verschillende besturingssystemen verspreid over hun line-up van netwerkapparatuur?

Het belang van een holistische kijk op het netwerk

De meeste netwerkbeheerders zijn gewend om over hun netwerken te denken in termen van tiers. Men kijkt naar access als een losstaand item van het datacenter en virtual networking wordt weer als een heel ander item gezien. Omdat netwerken zo groot en uitgestrekt zijn, en ze vaak meerdere teams in beslag nemen, concentreren organisaties zich vaak op slechts één gebied tegelijk. Het holistisch bekijken van het netwerk – zoals het bestaat en zoals het waarschijnlijk zal evolueren – is een gecompliceerd proces, maar wordt steeds belangrijker.

Netwerken groeien, evolueren en veranderen. Een deel hiervan is organisch; de groei van de organisatie vereist de aanschaf van nieuwe apparatuur. Andere momenten is de groei meer ad-hoc; iets wat vooral voorkomt bij fusies en overnames. Ongeacht de reden, verandering in het netwerk zorgt ervoor dat er een heterogene managementomgeving kan ontstaan. Hoe groter het aantal management planes, hoe moeilijker netwerkbrede orchestratie is. Dit heeft gevolgen voor alle IT-teams, en nietalleen de netwerkbeheerders. Zo heeft bijvoorbeeld een holistisch netwerk – of het gebrek daaraan – ook gevolgen voor de beveiliging en de compliance-teams.

Het omslagpunt: wanneer automatisering een noodzaak wordt

Automatisering is een absolute noodzaak om IT-operaties op schaal uit te voeren. Er komt een punt in de groei van een organisatie waarop het toevoegen van meer personeel aan de IT-afdeling eenvoudigweg geen extra groei meer mogelijk maakt. Na dat punt is automatisering noodzakelijk.

Elke organisatie met meer dan een paar honderd medewerkers heeft dit al onder ogen gezien en velen worstelen met het resultaat. Er is zoveel geautomatiseerd dat het nu een vereiste is om de automatisering te automatiseren. Met andere woorden: orchestreren. Maar hoe haalbaar is orchestratie in een heterogene omgeving? Elke leverancier heeft zijn eigen managementstack. De API’s zijn bijvoorbeeld verschillend. Systemen en apparaten ondersteunen wel of niet de configuratiebeheertools van derden, zoals Puppet, Chef, Saltstack of Ansible. De noodzaak van orchestratie in combinatie met de moeilijkheden die heterogene omgevingen met zich meebrengen, is van oudsher het meest genoemde argument voor loyaliteit aan één enkele leverancier, vooral in de netwerkwereld.

Die redenering blijft, hoe populair ook, niet overeind als je er goed naar kijkt. Er zijn maar weinig leveranciers die elk stukje van de netwerkpuzzel kunnen aanbieden, en ze hebben allemaal te lijden onder een explosie van managementopties, meerdere besturingssystemen (elk met verschillende functies en functionaliteit) en diverse andere problemen die komen kijken bij heterogene netwerken. Daarbij komt dat fusies en overnames aan de orde van de dag zijn. Dit brengt wel weer veel diversiteit met zich mee, waarbij het belangrijk is dat de fundering van je architectuur om kan gaan met verschillende opties. 

Netwerk is noodzakelijk voor IT

Het voortbestaan van een organisatie is onlosmakelijk verbonden met de gezondheid van de IT, en die IT werkt alleen als het netwerk dat ook doet. Hoe wordt al die IT-infrastructuur geautomatiseerd, georchestreerd en beheerd? Vandaag de dag? Morgen? Over tien jaar? De fundamenten die vandaag worden gelegd, zijn degenen waar jaar na jaar op verder moet worden gebouwd.

Als er weinig of geen operationele efficiëntie te behalen valt door vergeefse pogingen tot netwerkmonocultuur, heeft het dan niet het meest zin om een strategie te volgen met een infrastructuur die van de grond af aan is ontworpen om heterogeniteit te ondersteunen? Mijn advies is dat leveranciers moeten worden gekozen op basis van hun mogelijkheden voor open netwerken, open protocollen en open standaarden. Niet om ideologische redenen, maar om pragmatische redenen zullen netwerken niet minder complex worden met de tijd. Over 10 jaar zult u iets nieuws aan elkaar knopen bovenop de automatisering en orkestratie die u vandaag kiest.

Dit is een ingezonden bijdrage van Robby van Roosmalen, Sales Lead Netherlands and Eastern Europe bij Cumulus Networks. Via deze link vind je meer informatie over de mogelijkheden van het bedrijf.