37 jaar geleden omschreef Leon O. Chua in 1971 een nieuw elektrisch basis element: de memristor. Onlangs heeft HP Labs het eindelijk voor elkaar gekregen om een memristor te fabriceren, zo wordt gemeld in een onlangs verschenen persbericht.

Er zijn vier basis elektronische componenten. Weerstanden zijn er om spanning als het ware te absorberen, condensators om tijdelijk elektriciteit op te slaan en spoelen om een magnetisch veld te induceren. Een memresistor is een elektronisch component dat als eigenschap heeft zijn weerstand te onthouden. Door de memresistor onder spanning te zetten daalt de weerstand naarmate er meer tijd verstrijkt. Dit verschil in weerstand kan worden gebruikt voor het opslaan van gegevens. Om de memresistor te resetten laat men de spanning gedurende dezelfde tijd omgekeerd lopen.

Transistors krijgen problemen wanneer deze op zeer kleine schaal werden geproduceerd. Memresistors hebben het voordeel dat ze vanaf een bepaalde grootte pas werken en kleiner is beter. Voordat ze functioneren moeten weerstanden worden verkleind tot slechts veertien nanometer. Vanaf dit niveau functioneren ze niet meer als normale weerstanden, maar als een memresistor. Bij de eerste testen slaagde HP er in een opslagcapaciteit van honderd gigabit per vierkante centimeter te realiseren. HP verwacht dat dit nog gaat verhogen tot een terabit per vierkante centimeter. De memresistors zijn in dat geval kleiner dan tien nanometer. Ter vergelijking: flashgeheugen scoort ‘slechts’ zestien gigabit per vierkante centimeter.

Naast dat memresistors ontzettend klein zijn, en het potentieel nog kleiner te worden zijn ze ook nog relatief snel. Transistors die tegenwoordig in geheugen en proccesors worden gebruikt schakelen een klein beetje sneller, maar slechts een fractie.

Volgens HP gaat de uitvinding van memresistors een doorbraak leveren in de wereld van ICT. In tegenstelling tot hedendaags werkgeheugen hebben memresistors geen spanning nodig om de gegevens te bewaren en dat maakt nieuwe ontwikkelingen mogelijk. De combinatie van opslagcapaciteit, snelheid en permanente opslag eigenschap maakt het wellicht in de toekomst mogelijk dat computers onkwetsbaar worden voor stroomuitval. Doordat gegevens al in het permanente geheugen zitten, waar tevens ook mee wordt gewerkt, is het altijd al opgeslagen. Als de computer wordt uitgezet, zij het door stroomuitval, of dat de gebruiker de computer uit zet, blijven de gegevens bewaard. Bij het aanzetten zijn de gegevens nog steeds intact, en kan de sessie worden vervolgd, aldus de theorie van HP.