Review: Call of Duty: Black Ops II

Review: Call of Duty: Black Ops II

Multiplayer

Waar het de miljoenen fans van de Call of Duty-games voornamelijk om draait, is de multiplayer-modus. Deze wordt geleverd in twee smaken, standaard- en Zombie-mode. De multiplayer beschikt over veel van de spelmodi die al breed bekend zijn bij de Call of Duty-fans. Om het echter iets toegankelijker te maken voor de spelers die minder goed zijn of er gewoonweg minder tijd in willen steken, heeft Treyarch League Play geïntroduceerd. Als speler neem je deel aan verschillende wedstrijden en gebaseerd op je prestaties word je ingedeeld in competities gebaseerd op je vaardigheden. Zo ontstaan multiplayerwedstrijden gevuld met spelers van ongeveer hetzelfde niveau. Dit schrikt de minder goede spelers niet zo snel af en ook de betere spelers zullen genoeg uitdaging voor de kiezen krijgen.

Ook heeft Treyarch aanpassingen gemaakt aan de loadouts, waar spelers kunnen instellen met welke primaire en secundaire wapens zij spelen. Niet langer is het nodig om ervaringspunten te verdienen om nieuwe wapens vrij te spelen.


Daarnaast hebben we dus de Zombie modus. Spelers worden bij elkaar gezet, om zo lang mogelijk hordes zombies te overleven. Dit is in grote lijnen hetzelfde als Valve’s Left For Dead, maar het concept komt hier minder goed uit de verf.

Dit is voornamelijk te danken aan het feit dat er niet zo wordt aangedrongen op samenwerking. Natuurlijk is het handig om anderen op te zoeken, zodat je omhoog geholpen kan worden indien nodig, maar je wordt niet verplicht om als team te werk te gaan. Ook de algehele feeling van de Zombie-modus is minder dan in de andere gamemodes. De animaties van de zombies en hoe zij reageren op schoten is niet van dezelfde kwaliteit als we eerder terugzagen. Wat de mode enigszins redt is de aanwezigheid, of eerder afwezigheid, van grote getalen ammunitie. Zo is de sfeer altijd flink gespannen, zoals het hoort wanneer we te maken hebben met zombies.