Twee maanden met de Huawei P20 Pro – smartphonefotografie zet een stap vooruit

In de praktijk: prestaties en accuduur

Zoals eerder besproken doen de benchmarks vermoeden dat we met een tragere telefoon dan de iPhone X en Galaxy S9+ te maken hebben. In de praktijk merken wij daar eigenlijk niets van. We hebben de P20 Pro uitgedaagd met meerdere zware games en liepen niet tegen iets als lag aan. Met multitasken heeft de telefoon geen probleem, je kunt vlekkeloos tussen apps switchen terwijl je via een streamingdienst op de achtergrond muziek luistert. Het opstarten van apps gaat eveneens lekker snel.

Na het drukken op de powerknop merken we niet eens dat er überhaupt een scan van het gezicht gemaakt is. Huawei weet dus op zo’n beetje ieder gebied snelheid te realiseren. En dat is zeker niet van invloed op de kwaliteit van gezichtsherkenning, die hebben we niet weten te foppen.

Accu

Wel wat vervelend is dat soms automatisch taken van apps die je even hebt weggedrukt – dus niet hebt afgesloten –  automatisch beëindigd worden. Dit komt onder meer voor als je in 9292 een reis hebt ingepland en later nog eens wilt kijken hoe het precies zat. Het besparen van energie zou dan de reden zijn om het geforceerd afsluiten.

Misschien is dat ook de manier waarop Huawei de indrukwekkende batterij realiseert. Met een capaciteit van 4000 mAh kun je makkelijk een hele dag je telefoon gebruiken, ook bij zwaar gebruik. We hebben het wel eens weten op te rekken tot anderhalve dag, waarbij we zeker niet rustig aan deden. Volledig opladen via de usb type-C-poort duurt vervolgens meer dan twee uur, maar dat is ook logisch bij een dergelijke capaciteit.

Daarmee overklast de batterij van de P20 Pro in ieder geval die van de Galaxy S9+, waar we in onze review niet zo over te spreken waren. Nadeel ten opzichte van de twee concurrenten is het ontbreken van draadloos laden.