Het is geen geheim dat het herstellen van een ransomware-aanval kostbaar kan zijn. Vorig jaar kostten ransomware-aanvallen organisaties wereldwijd naar schatting zo’n 57 miljard dollar. Dit bedrag zal naar verwachting zelfs verder stijgen tot 275 miljard dollar in 2031. Bij ransomware-aanvallen is het voor organisaties helaas niet langer de vraag of ze getroffen worden, en zo ja wanneer, maar vooral hoe vaak dat zal gebeuren.
Hoewel organisaties ransomware-aanvallen misschien niet altijd kunnen voorkomen, kunnen ze wel bepalen hoe ze erop reageren. Deze reactie heeft een grote impact op de uiteindelijke ‘ransomware-rekening’.
Is de ransomware-rekening groter dan je had verwacht?
Allereerst moeten organisaties begrijpen dat er meer financiële factoren zijn die een rol spelen bij hoe groot de ransomware-rekening uiteindelijk wordt, bijvoorbeeld: heeft een organisatie onveranderlijke back-ups? Hoe lang zijn de bedrijfsprocessen offline? En gaat er permanent data verloren? Het is dus niet alleen een kwestie van of je kunt herstellen, maar ook hoe goed je kunt herstellen.
Net zo belangrijk is de vraag wie er verantwoordelijk is voor wat. Traditioneel lag de verantwoordelijkheid voor cyberresilience en ransomware-herstel vooral bij het beveiligingsteam. In de huidige digitaal verbonden wereld zou deze verantwoordelijkheid echter eigenlijk veel verder moeten reiken. Desondanks hebben veel organisaties dit nog niet onderkend. Zij concentreren hun ransomware-herstelplannen nog volledig binnen het beveiligingsteam. Wanneer zich echter een aanval voordoet, moeten zij in allerijl afstemmen met de rest van de organisatie. Dit vergroot de kans op miscommunicatie aanzienlijk, met mogelijk langere hersteltijden en hogere kosten tot gevolg.
Op papier hebben IT-, beveiligings- en infrastructuurteams mogelijk op elkaar afgestemde plannen, maar als alleen het beveiligingsteam deze regelmatig test en verfijnt, stelt die ‘papieren verbinding’ in de praktijk weinig voor. Dit zal op zijn beurt weer leiden tot langere downtime en een langere totale hersteltijd. Deze kloof is inmiddels uitgebreid erkend in regelgeving zoals NIS2 en DORA. Zowel NIS2 als DORA leggen een grote verantwoordelijkheid voor herstel en weerbaarheid bij het hogere management en niet alleen bij beveiligingsteams.
Als laatste bestaat de uiteindelijke ransomware-rekening zelden alleen uit de kosten voor losgeld. Die omvat ook de kosten die het gevolg zijn van downtime, wanneer IT-systemen volledig buiten werking waren of slechts beperkt functioneerden. Daarnaast heeft die mogelijk een domino-effect op leveranciers, omdat ook hun bedrijfsvoering wordt verstoord. Tijd is letterlijk geld, dus moet een organisatie er alles aan doen om zo snel mogelijk te herstellen, en deze gevolgschade zo laag mogelijk te houden.
Een investering die zichzelf terugbetaalt
Toegegeven, het is makkelijker gezegd dan gedaan om ransomware-herstel op alle relevante bedrijfsteams af te stemmen, maar het is zeker de moeite waard. Je kunt nog zoveel geld uitgeven aan de beste beveiligings- en hersteltools, maar die bepalen niet de mate van weerbaarheid. Het gaat er namelijk om hoe je ze gebruikt. Technologie moet aansluiten bij de bredere bedrijfsstrategie, bij mensen en processen. Investeer zeker in hoogwaardige tools, maar verwaarloos de investering in training en voorbereiding niet.
Een gelijkmatigere spreiding van budget over de hele linie kost op de korte termijn misschien iets meer, maar als je het goed aanpakt, betaalt de investering zich niet alleen terug, maar genereert ze ook extra omzet. Organisaties met een goede weerbaarheid presteren niet alleen beter op papier, maar zijn ook winstgevender. Zij realiseren een gemiddelde omzetgroei van 10%. Organisaties met een volwassen weerbaarheid herstellen daarnaast 30% sneller bij ransomware-aanvallen en hun downtimekosten zijn gemiddeld twee keer zo laag.
Zolang organisaties hun aanpak van ransomware-herstel niet veranderen, zullen deze kosten blijven oplopen. Een goede beveiligingsstructuur kan organisaties slechts tot op zekere hoogte helpen, maar zonder bekwame teams en gestandaardiseerde uitvoering zal de rekening flink gepeperd zijn.
Het kan lastig zijn om te weten waar je moet beginnen. Tools zoals het Veeam Data Resilience Maturity Model kunnen hierbij helpen. Ze beoordelen de huidige staat van weerbaarheid en bieden praktische richtlijnen om een volledig afgestemde ransomware-herstelstrategie te creëren. Door weerbaarheid direct te koppelen aan de bedrijfsstrategie, zorg je ervoor dat je dreigingen anticipeert, governance afdwingt en compliance naleeft en handhaaft. En het allerbelangrijkste: dit zorgt ervoor dat organisaties niet meer uitgeven aan ransomware-herstel dan nodig is.
Dit is een ingezonden bijdrage van Veeam Software. Via deze link vind je meer informatie over de mogelijkheden van het bedrijf.