Three’s a crowd? Dat dacht ik niet!

Ah, Los Santos. Een plek van zon, zee, vrouwen, mooie voertuigen en bovenal een flinke dosis criminaliteit. Hier krijgen we te maken met drie hoofdpersonages, welke ik allereerst een voor één zal voorstellen.

Michael is een voormalig beroepscrimineel. Hij heeft een deal gesloten om zichzelf en zijn familie te redden. Michael leeft een luxe leven, maar zit alsnog flink in de ellende. Zijn vrouw doet het met vrijwel iedereen, om maar bij haar man weg te zijn en hij wordt gehaat door zijn kinderen. Daarnaast heeft hij een probleempje met het onder controle houden van zijn woedeaanvallen.

Franklin is het typische tuig uit de getto. Hij is niet bepaald tevreden met dit leven en wil hier dan ook koste wat het kost van weg. Hij zit echter nog wel opgescheept met zijn vrienden en familie, waar hij zich ook nogal voor schaamt.


En dan hebben we nog Trevor. Ik zal je nu al vertellen, hier ga je heel veel plezier mee hebben. Trevor heeft ze namelijk niet allemaal op een rijtje. Franklin en Michael zijn twee personen die in een sleur zitten en er nog iets van proberen te maken, Trevor is dit stadium allang voorbij of heeft het misschien zelfs volledig overgeslagen. Naast dat hij een kort loontje heeft, is Trevor een fervent drugsgebruiker en asociaal, maar misschien ook wel het tofste personage dat Rockstar ooit in een game heeft gezet.

Met dergelijke karakters kan je al wel inzien dat er genoeg staat te gebeuren. Zo zal Rockstar het nooit bijleggen met diens ‘beste vriend’ Jack Thompson, wie altijd stevige kritiek uit op GTA. De spelreeks zou volgens Thompson van slechte invloed zijn op de mensheid. Rockstar doet er weinig aan om dat standpunt onderuit te schoppen. Maar ja, who gives a crap.


Ieder personage leidt mooi zijn eigen leventje, zodra je wisselt tussen één van de personages, zijn ze meestal met hun eigen ding bezig. Michael of Franklin zullen een kopje koffie drinken of de hond uitlaten of iets dergelijks, Trevor ligt waarschijnlijk met een kater in bed, alwaar hij zodra hij wakker wordt zich afvraagt waarom hij alleen een shirt aan heeft. De toon is weer gezet. Deze wisseling tussen de personages werkt enorm goed en is bijna altijd mogelijk, op enkele gevallen na, zoals tijdens een aantal missies. Inderdaad: "een aantal missies", want tijdens verschillende missies gaat het zooitje ongeregeld gezamenlijk op pad en is het een welkome toevoeging om in een vuurgevecht, ontsnappingspogingen of bankovervallen te wisselen tussen de verschillende individuen.