min

Tags in dit artikel

, , ,

Ruim twee jaar geleden was er op Techzine te lezen over een dvd-schijfje waar maarliefst 1024 gigabyte, oftewel 1 terabyte, op past. Toen werd ook bericht dat er nog minimaal vijf jaar gesleuteld moest worden aan het project. Het resultaat is echter nu al hier volgens professor Kevin Belfield van de University of Central Florida.

Ondanks dat het nu mogelijk is om 1 terabyte aan data, ongeveer 500 uur aan films, op een dvd te proppen, wordt er nog wel volop geëxperimenteerd met onder andere een speciale schrijftechniek. Hierbij wordt gebruik gemaakt van een dubbele laserstraal, welke in een laagje organisch materiaal bepaalde structuren brandt. Omdat de lasers onder een hoek staan en beiden een eigen kleur licht uitstralen, kan er meer data op een dvd gebrand worden. Belfield’s grootste inspiratie is de, inmiddels ouderwetse, videoband. Als er data opgenomen wordt op een videoband, wordt deze over vorig opgenomen data heengeschreven. Precies hetzelfde gebeurt ook bij de brandtechniek van Belfield, alleen is er een verschil wat de grote opslagcapaciteit mogelijk maakt: alle data wordt over elkaar heen geschreven, maar oude data blijft opgeslagen en bewaard op de dvd zodat deze ook nog uitgelezen kan worden.

Om te voorkomen dat het leesproces destructief zou kunnen zijn, heeft er een speciale oplossing op de tekentafel moeten komen om data van de dvd te kunnen lezen. Het resultaat hiervan is een zwakke laser met een afwijkende kleur licht. Deze afwijkende kleur heeft geen effect op het structurele gedeelte van het organische materiaal. Nadat de data van de dvd uitgelezen is, wordt deze omgezet in de originele gegevens zodat deze weer bruikbaar is op de computer.

Omdat deze techniek van opslag doorslaggevend kan zijn, hebben de onderzoekers inmiddels al patentaanvragen ingediend. Twee hiervan zijn al gehonoreerd. Als de overige patenten in handen zijn van de onderzoekers kan de volgende stap, de overgang het onderzoekslab naar de productieomgeving, waargemaakt worden. Het National Science Foundation in Amerika heeft besloten om een subsidie van 70.000 dollar op tafel te leggen om het project te financiëren en klaar te stomen voor de productie, ondanks dat het project al over een budget beschikte van 200.000 dollar.