In gebruik

Dan toch wel het belangrijkste onderdeel van deze review: het gebruik van de tablet. We hebben de tablet uiteraard uitgebreid getest en gekeken hoe deze het beste en fijnste te gebruiken is.

Als we kijken naar de prestaties tijdens het gebruik, hebben we geen klachten. De Slider is gebaseerd op de NVIDIA Tegra 2-chip die we al menig keer voorbij hebben zien komen in veel verschillende tablets. Deze chip is op dit moment ruim voldoende voor Android en zorgt voor prima prestaties.

Als we verder gaan kijken dan prestaties, bijvoorbeeld hoe de tablet in de hand ligt, dan voelt de tablet ook een stuk dikker aan dan zijn concurrenten, maar dit maakt vrij weinig uit. Een dunne tablet is wellicht een stuk mooier, maar in het gebruik maakt het echt niet uit. Wat echter wel uitmaakt, is het gewicht. Met zijn 960 gram ligt de tablet bij wat langer gebruik niet lekker in de hand. De tablet wordt na verloop van tijd wat zwaar om vast te houden. Toch wel een duidelijke minpunt aan deze tablet, maar hier heeft Asus natuurlijk bewust voor gekozen, het voordeel van het geïntegreerde toetsenbord (de oorzaak van de gewichtstoename) zou dit minpunt teniet moeten doen.



Daarom hebben we de tablet ook uitgebreid getest met het toetsenbord om te kijken of dit ook echt veel voordeel met zich meebrengt. Allereerst even de manier waarop het toetsenbord is uit te schuiven. Als je de tablet voor het eerst in je handen krijgt wil je twee vingers op het scherm plaatsen en met de overige het toetsenbord eronderuit schuiven, net als bij veel mobiele telefoons (met fysiek toetsenbord) het geval is. Voor deze methode heeft Asus niet gekozen: er zit aan de bovenzijde van het scherm een sleuf waarmee je het scherm omhoog kan trekken, hierdoor schuift de onderkant een centimeter of acht naar achteren waardoor het toetsenbord tevoorschijn komt. Het is even wennen, maar het werkt prima.

Als we dan gaan kijken naar het toetsenbord van de Slider, dan valt ons op dat deze nogal anders is dan bij de Transformer. De kleurstelling is weliswaar hetzelfde, maar de Transformer had een hele rij toetsen extra en een trackpad die als muis diende. Dat de trackpad mist, vinden we op zich niet zo heel erg, dat begrijpen we wel, hiervoor is simpelweg geen ruimte bij een uitschuifbaar toetsenbord. Echter, dat de bovenste rij knoppen ontbreekt, vinden we echter een stuk erger, dat heeft ook meteen twee redenen.

De eerste reden is dat op die bovenste rij bij de Transformer heel veel handige functietoetsen zitten die we nu missen. Toetsen die we tijdens het gebruik onder meer misten zijn de volumetoetsen. Deze zitten niet op het toetsenbord van de Slider, je blijft hierdoor afhankelijk van de toetsen op de zijkant van scherm of het touchscreen. Dit terwijl Asus ervoor heeft gekozen om via de functietoets in combinatie met enkele letters wel Wireless (aan/uit), Bluetooth (aan/uit), brightnesscontrol en Home, End, Page up en Page Down te integreren op het toetsenbord. Wij hadden toch ook graag de volumetoetsen geïntegreerd gezien.



De tweede reden waarom we het erg vinden dat de bovenste rij knoppen mist, is omdat het toetsenbord nu maar acht centimeter diep is. Dat is simpelweg te weinig om het toetsenbord fatsoenlijk te gebruiken. Iemand met kleine handen zal hier wellicht minder last van hebben maar veel volwassen mannen zullen gaan klagen dat het toetsenbord te klein is en het typen enigszins krampachtig gaat. We hebben ook een lieftallige buurvrouw (met kleinere handen) om haar mening gevraagd en ook zij vond het toetsenbord te klein, het mist net één, misschien twee, centimeter, zei ze. Wat dus eigenlijk neer komt op die ene rij met toetsen.



Wellicht dat het voor vrouwen, met vaak toch wat kleinere handen, toch een kwestie van wennen is. Voor mannen zal het toetsenbord echter snel te klein zijn, je zit toch enigszins krampachtig te typen, wat weer kan leiden tot andere klachten die we niemand gunnen. Wat ons betreft is het toetsenbord van de Asus Eee Pad Transformer toch echt een stuk beter dan die van de Asus Eee Pad Slider die we vandaag behandelen.