Als het aan psychiater dr. Jerald Block ligt moet internetverslaving erkend worden als een ziekte. Hij schreef dit in het Amerikaanse vakblad American Journal of Psychiatry. Ook Tony van Rooij, als onderzoeker verbonden aan het Instituut voor Onderzoek naar Leefwijzen en Verslaving (IVO), geeft aan dat een erkenning van internetverslaving als ziekte bij zou dragen aan de oplossing hiervan.

Volgens Block is internetverslaving een psychiatrische aandoening en moet daarom officieel als ziekte erkend worden. Block verdeelt internetverslaving in drie subcategorieën. Er zijn mensen die extreem veel online gamen, verslaafden die vooral op zoek zijn naar sekssites en mensen die verslaafd zijn aan e-mailen en sms’en.

Hoewel deze subcategorieën op zichzelf staan, hebben alledrie de groepen wel dingen gemeenschappelijk. De verslaafden zijn tijdens het internetten ieder besef van tijd kwijt. Ook vertonen ze ontwenningsverschijnselen die zich manifesteren in bijvoorbeeld woede, spanning en depressie. Daarnaast stellen de verslaafden hele hoge eisen aan de gebruikte hard- en software. Ook willen ze langer internetten. Door de verslaving raken ze steeds verder in een isolement waardoor ze totaal vervreemden van de buitenwereld wat vervolgens verlies van sociale contacten tot gevolg heeft. Ook leidt het tot vermoeidheid, leugens en ruzies.

In Nederland doet men al sinds 2000 onderzoek naar internetverslaving. Recente cijfers van het Instituut voor Onderzoek naar Leefwijzen en Verslaving (IVO) wijzen uit dat op dit moment drie procent van de jongeren tussen de 11 en 16 jaar een internetverslaving heeft. Het aantal volwassenen waarbij dit geldt ligt nog de helft hoger. Naar schatting zijn er tussen de zestig- en zeventigduizend volwassenen die een internetverslaving hebben. Volgens de onderzoekers van het IVO hebben mensen die op het internet op zoek gaan naar sekssites de grootste kans om verslaafd te raken.

Tony van Rooij, die als onderzoeker aan het IVO verbonden is, pleit voor een registratie van internetverslaving. Volgens hem worden veel mensen behandeld voor vormen van internetverslaving maar omdat deze niet geregistreerd staan kan het IVO geen reële cijfers geven en krijgt het probleem niet de aandacht die het verdient.

Hoewel een officiële erkenning van internetverslaving meer inzicht zou bieden, zouden ziektekostenverzekeraars volgens van Rooij minder blij zijn. Als internetverslaving als ziekte erkend wordt zullen zij behandeling moeten vergoeden. Volgens van Rooij vallen deze behandelingen niet mee. Veel mensen werken in de IT-sector en deze kan je moeilijk verbieden sekssites te bezoeken als deze slechts een muisklik verwijderd zijn. "Ik heb wel behandelaars gesproken die zeiden dat ze liever iemand met een alcohol- of drugsverslaving zouden behandelen", aldus de onderzoeker.