Gebruikservaring, interface & software

Met een schermgrootte van 4,5 inch vind ik de LG L70 wat formaat betreft ideaal. De telefoon is voor de meeste mensen nog aardig goed aan te sturen met één hand. Wel merk je aan alles dat de L70 geen bijzondere hardware aan boord heeft, het toestel reageert vaak vrij traag op invoer. Dat was niet per definitie nodig geweest: de toestellen van Motorola en Nokia zijn niet merkbaar traag.

Aan de versie van Android kan het niet liggen, want LG heeft de L70 voorzien van de meest recente versie van het besturingssysteem van Google. Ik vermoed dat een deel van de traagheid te herleiden is tot de skin van LG, die duidelijk teveel eist van de hardware. De L70 heeft op papier overigens 4GB opslagruimte, maar daar is nog geen 1,5GB van over als je het toestel voor het eerst opstart.

Een fijne mogelijkheid is om de L70 wakker te maken met een dubbele tik op het scherm, of met een ingesteld patroon van tikken op het scherm. Dat werkt snel en intuïtief, maar je moet wel flinke tikken uitdelen, anders merkt de L70 het niet. Opmerkelijk, want bij andere modellen van LG had ik dat probleem niet en waren subtiele tikjes al voldoende. Je kan het scherm weer uitschakelen door tweemaal op de balk bovenin het scherm te tikken.


Interface


De L70 is helaas nog voorzien van LG’s oude Optimus-interface. Dit uiterlijk heeft in de loop der tijd wel heel veel van zijn glans verloren en daar komt bij dat -zoals boven beschreven- een grote tol op de systeemprestaties wordt geheven. Het is te hopen dat LG de prachtige interface van de G3 naar de L70 zal brengen, maar ik heb er eerlijk gezegd een hard hoofd in, als het al gebeurt zal daar de nodige tijd overheen gaan.

De huidige user experience puilt uit van ontwerpkeuzes die inmiddels niet meer zo vanzelfsprekend zijn. Door de keuze voor fysieke knoppen moet je de hoofdknop lang ingedrukt houden om het multitaskoverzicht te krijgen, op moderne toestellen is daarvoor een afzonderlijke knop wat veel fijner werkt. Het notificatiescherm is vergeven van extra knoppen voor de en schuifregelaars waardoor de werkelijke notificaties pas voorbij de helft van het scherm worden getoond. Gelukkig kan je de balk voor de QSlide-apps desgewenst uitschakelen om extra ruimte te creëren, maar dat moet je zelf weten.

Die QSlide-apps stellen je in staat om kleine applicaties over reguliere apps te plaatsen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan een video, internetpagina of agenda. Handig zijn ze wel. Het maximumaantal is begrensd op twee stuks, maar meer zal je er doorgaans ook niet open willen hebben.


Al met al zou ik toch veel liever de standaardinterface van Android hebben, zoals Motorola zijn toestellen aanlevert. De functies en ontwerpwijzigingen die LG doorvoert pakken in veel gevallen niet positief uit omdat ze niet goed ogen of functioneel weinig toevoegen terwijl de L70 niet goed opgewassen is tegen de extra systeemprestaties die vereist zijn.

Software


LG stopt de L70 niet echt vol met extra software. Een Nexus bevat standaard 33 apps, de L70 heeft er 44. Toch is er van de beperkte opslagruimte nog maar weinig over: 1,29GB. Daardoor ga je geheid tegen problemen aanlopen als je een aantal extra applicaties wilt installeren. Afhankelijk van de grootte van deze apps ben je al vrij gauw klaar omdat je tegen de limiet oploopt. Het is dan ook maar goed dat er een microSD-poort in de L70 zit.

Zaken die LG heeft toegevoegd zijn onder andere: Bestandsbeheer, Box, Cell broadcast, FM-radio, LG Backup, Taken, LG SmartWorld, ThinkFree Viewer, Update Center en Weer. Van echte bloatware is geen sprake, dus dat heeft LG aardig voor elkaar. Je hebt ook de mogelijkheid om een deel van de toegevoegde apps te verwijderen, mocht je ze niet gebruiken.