Gameplay en Multiplayer

‘Button-Bashen’

Wat ook al is gebleken in de vorige versie van het spel, komt nu ook weer terug in Vancouver 2010. Zo moet je wanneer je wilt gaan bobsleeën zo vaak en snel mogelijk op kruisje drukken om een goede start te krijgen. In mijn ogen is dit toch een minpunt aangezien dit ook duidelijk een minpunt is in de vorige versie van het spel, en de makers hier weinig verbetering in hebben kunnen brengen.

Moeilijkheidsgraad

Zoals ik al vermeld heb bij het stuk over de challenges, ligt het niveau van deze game erg hoog. Ook andere mensen hadden hier last van als ik de leaderbords van de game ga bekijken. Zo hadden niet veel mensen de tijd gehaald die je nodig hebt voor één van de lastigste challenges. Ook heb ik eerst goed moet oefenen voordat ik online mee kon doen en een keer goud kon halen, waar uiteindelijk de Olympische Spelen om draaien.


Ook zijn er veel klachten gekomen bij Beijing 2008 dat het niveau zo hoog lag. Toch lijkt het er op dat SEGA en Eurocom hier niet veel mee hebben gedaan. Door het ‘Button-Bashen’ en de lastige challenges is het soms te lastig.

Multiplayer

Multiplayer is bij sport-games een belangrijk aspect. Dit omdat je zo meer druk hebt om een hogere score te halen en er hierdoor meer spanning wordt toegevoegd. Ook het gehele concept dat je met je vrienden online kunt gamen vind ik iets goeds. De multiplayer is in principe gewoon de Olympic Games maar dan online. Je speelt gewoon online via je PlayStation Network. Wanneer je online een game host en je kunt maar één persoon vinden kun je gewoon starten en zullen de andere twee personen CPU’s worden. Het niveau van deze CPU’s zijn wel ontzettend hoog, kan ik vertellen uit ervaring. Zowel online als offline kun je met maximaal vier personen samen spelen.