Onder de motorkap
Ondersteuning voor 64bit
Of het nou een gimmick of echt toegevoegde waarde heeft of niet: Met de introductie van de iPhone 5S en iOS 7 verbaasde Apple vriend en vijand door ondersteuning voor 64bit toe te voegen. We zijn inmiddels dik een jaar verder en ook Google heeft zijn mobiele besturingssysteem herschreven om 64bit-instructies te ondersteunen. In de basis betekent dit voornamelijk dat er meer werkgeheugen gebruikt kan worden. Bij 32bit-systemen ligt de limiet op 3GB.
Een ander voordeel dat veel minder vaak vermeld wordt is dat de stap naar 64bit een prestatieverschil kan opleveren. Dit komt doordat instructies niet langer maximaal 32 maar 64 tekens tellen. Eén instructie kan dus tweemaal zoveel gegevens bevatten, wat de snelheid, efficiëntie en daarmee ook het energieverbruik kan bevorderen.
Hoe interessant die voordelen ook zijn, met de huidige toestellen heb je er niet veel aan omdat ze 32bit-chipsets aan boord hebben. Het is echter goed om te weten dat Google klaar is voor toekomstige chipsets zoals de Qualcomm Snapdragon 810, welke wél 64bit-instructies ondersteunt.
![]() |
![]() |
![]() |
Android Runtime
Wat sowieso wél een prestatieverschil oplevert is ART, wat staat voor Android Runtime. Met Android Runtime vervangt Google de aloude Dalvik-compiler. Met Android 4.4 KitKat werd ART al geïntroduceerd, maar nog niet als standaard gebruikt. In Android 5.0 Lollipop is dat wel het geval.
Het grote voordeel van ART in vergelijking met de oude Dalvik-compiler is dat apps bij het openen slechts één keer omgezet hoeven te worden van Java-code naar instructies die Android kan begrijpen. Dalvik doorliep dit proces bij de start van een app telkens opnieuw, terwijl het bij ART direct bij de installatie van een app gebeurt. Google kan deze wijziging nu definitief maken doordat Android-apparaten een stuk krachtiger zijn dan enkele jaren terug.
Een nadeel van ART is dat er wat meer opslagruimte benodigd is voor de opslag van apps. Het voordeel is echter ook onomstotelijk: volgens Google wordt de snelheid verviervoudigd.
![Android Lollipop](https://www.techzine.nl/f/tap/28986_969f60ad.jpg)
Project Volta
Dan is er nog Project Volta, waarmee Google het energieverbruik van Android aanpakt. Android staat niet bekend als het meest zuinige besturingssysteem, maar Google maakt er wel steeds meer werk van. Een ontwikkelteam heeft onderzocht welke zaken bij Android veel energie voor hun rekening nemen en daar allerlei oplossingen voor bedacht.
Het meest in het oog springende is een speciale mode waarin de accu wordt bespaard. In het menu wordt gemeld dat de functie zaken als prestaties, de trilmotor en achtergrondgegevens beperkt om de accuduur te verlengen. Het is niet zo’n rigide oplossing als we bij allerlei fabrikanten zien, maar het is veel beter dan niets.
Deze functie kan je automatisch laten inschakelen bij een resterende acculading van 5 of 15 procent, dat regel je één keer vanuit de Instellingen-app. Je ziet het direct als de functie is ingeschakeld: de zwarte balken boven- en onderaan het scherm worden dan rood, wat volgens mij juist meer energie kost. Ook kan je de functie handmatig inschakelen, maar deze zit wel wat verscholen in de Instellingen-app.
Je krijgt in de Instellingen-app ook een schatting te zien van hoe lang je toestel nog op de huidige lading vooruit kan, op basis van het energieverbruik sinds ontkoppeling. Ligt je toestel aan de lader, dan wordt hier en op het ontgrendelscherm ook een schatting gegeven van wanneer de accu volledig opgeladen is, dat is natuurlijk erg nuttig.
![]() |
![]() |
![]() |
Encryptie
Ook encryptie van apparaten was al langere tijd aanwezig in Android, maar wordt nu voor het eerst standaard ingeschakeld bij nieuwe apparaten. Dit betekent in de basis dat het zonder de toegangscode niet mogelijk is om bestanden zoals foto’s, video’s en mail uit te lezen. De gebruikte encryptiesleutels worden door toestellen gegenereerd en verlaten het apparaat nooit, Google heeft dus in principe ook geen mogelijkheid om deze te overhandigen aan autoriteiten.
Er zijn echter wel meerdere nadelen aan Google’s implementatie. Het is voor smartphones vrij zwaar om alle gegevens te versleutelen, wat zo zijn uitwerking heeft op de algemene snelheid van het toestel. Dat is op zichzelf al niet bepaald prettig, maar daar komt bovenop dat de encryptie ook ingeschakeld is als je geen code of patroon op je toestel hebt ingeschakeld en iedereen dus toch al bij je data kan. De encryptie geldt bovendien enkel voor bestanden die zich in de /data-map van de interne opslag bevinden, gegevens op een eventuele microSD-kaart worden niet versleuteld. Dat komt misschien doordat een kaartje zonder te formatteren anders niet meer bruikbaar zou zijn in een andere apparaat.
Google kiest ervoor om op bestaande apparaten de encryptie niet standaard in te schakelen. Daartoe is waarschijnlijk gekozen omdat het veel tijd in beslag neemt om alle gegevens te versleutelen. Het in gebruik nemen van de encryptie kost op een gemiddelde smartphone ongeveer een uur en tijdens die periode kan je het toestel niet gebruiken. Het is dus begrijpelijk dat Google de encryptie niet standaard inschakelt, maar het bedrijf had wat mij betreft wel de optie mogen verwerken in een wizard die verschijnt nadat je de Lollipop-update hebt geïnstalleerd. Op deze manier hebben mensen door berichtgeving vanuit de media wellicht een vals gevoel van veiligheid, terwijl de encryptie helemaal niet actief is op hun toestel.